| Ogólna charakterystyka szaty roślinnej |
|
|
Obszar
Powidzkiego Parku Krajobrazowego to teren o wysokich walorach
geobotanicznych. Szeroko zróżnicowana jest potencjalna
roślinność naturalna, co związane jest z bogatą geomorfologią,
zróżnicowaną budową litologiczną skał podłoża, znacznym
zróżnicowaniem wilgotnościowym terenu (od zbiorników
wodnych różnej wielkości i rodzaju, leżących w obrębie
den rynien i dolin, poprzez serie siedlisk wilgotnych i świeżych
oraz ciepłych, usytuowanych na rozmaicie eksponowanych stokach, do
suchych partii podszczytowych i szczytowych rozmaitej wielkości
wzniesień) oraz wybitnie przejściowym klimatem, właściwym dla
wschodniej Wielkopolski.
Na podstawie mapy Wojterskiego i in. (1981)
oraz innych studiów można stwierdzić, że występują tu
potencjalne siedliska: olsu porzeczkowego (Ribo nigri-Alnetum),
olsu torfowcowego (Sphagno squarossi-Alnetum), suboceanicznego
boru świeżego (Leucobyro-Pinetum), boru bagiennego (Vaccinio
uliginosi-Pinetum), kontynentalnego boru mieszanego (Querco
roboris-Pinetum), łęgu olszowego (Fraxino-Alnetum), łęgu
wiązowo - jesionowego (Ficario Ulmetum campestris) i grądu
środkowoeuropejskiego (Galio silvatici-Carpinetum). Według
przeprowadzonych obserwacji na zdecydowanej większoiści obszaru
występują potencjalne siedliska świetlistej dąbrowy (Potentillo
albae-Quercetum) oraz acidofilnej dąbrowy trzcinnikowej
(Calmagrosito Querectum petraeae). Rzeczywista roślinność
leśna jest jednak na znacznych powierzchniach silnie zniekształcona
w wyniku powszechnej pinetyzacji. Znaczny obszar w centralnej części
terenu zajmują ponadto uprawy sosny, stanowiące pierwsze pokolenie
lasu na gruntach porolnych. Obszar Parku cechuje znaczne
zróżnicowanie roślinności rzeczywistej w skład której,
obok rozmaicie zachowanych zbiorowisk leśnych, wchodzą m. in.:
zbiorowiska wodne, szuwarowe, bagienne i torfowiskowe, zbiorowiska
eutroficznych młak, łąk i pastwisk, murawy napiaskowe i
kserotermiczne, zbiorowiska zaroślowe, ziołorośla porębowe i
okrajkowe, wreszcie liczne zbiorowiska synantropijne, zarówno
segetalne, jak i ruderalne o rozmaitym stopniu specjalizacji. Lista
zbiorowisk roślinnych liczy 216 jednostek rangi podstawowej.
Na podkreślenie zasługuje znaczący udział (zarówno liczbowy,
jak i powierzchniowy zbiorowisk naturalnych i półnaturalnych,
a także rzadkich i zagrożonych w Wielkopolsce. Odnaleziono także
dwa zespoły dotychczas w Wielkopolsce nie notowane: Polygono -
Catabrosetum aquaticae i Peucedano oreoselini-Jovibarbetum
soboliferi. Liczne i dobrze zachowane fragmenty roślinności w
stanie zbliżonym do naturalnego stanowią środowiska życia i
ostoje wielu rzadkich i zagrożonych elementów flory i fauny.
Łącznie na obszarze Powidzkiego Parku Krajobrazowego stwierdzono
występowanie 149 gatunków roślin naczyniowych prawnie
chronionych oraz umieszczonych na "czerwonych listach"
gatunków ginących i zagrożonych w skali kraju bądź w
regionie Wielkopolski (Żukowski, Jackowiak 1995), co stanowi ponad
15% całości flory naczyniowej liczącej 990 gatunków (Sikora
i in. 1998)
Rośliny podlegające ochronie ścisłej Rośliny
podlegające ochronie częściowej Łącznie na obszarze Powidzkiego Parku Krajobrazowego zanotowano obecność 61 gatunków roślin naczyniowych podlegających ustawowej ochronie. Na podstawie różnych badań oraz danych Chmiela (1985, 1987, 1993, 1995, 1997) wykazano, że 20 gatunków roślin wyższych najprawdopodobniej już wyginęło na omawianym terenie. Są to głównie elementy muraw i okrajków kserotermicznych (8 taksonów) oraz wyspecjalizowane archeofity segetalne i ruderalne (7 taksonów), a nieliczne tylko rośliny leśne, wodne i bagienne. Jednocześnie w trakcie prowadzonych w sezonie wegetacyjnym (1997, 1998) badań geobotanicznych stwierdzono obecność 59 nowych, nie notowanych wcześniej na tym terenie gatunków. |
| « poprzedni artykuł | następny artykuł » |
|---|

